Omdat we Roos eens verteld hadden dat Sara vroeger in België nog naar 't school gegaan was, wilde ze absoluut ook eens naar die school gaan...

In samenspraak met de directrice van de Vrije basisschool Vroenhof in Kumtich mochten zowel Sara als Roos dan de laatste 3 dagen voor het kerstverlof naar het (respectievelijke) 6de en 1ste leerjaar gaan. ;-)

En ze hebben ervan genoten! ;-)

 Ik weet het... we zijn (rot)verwend...en dat na 2 weken rondtrekken in Nieuw-Zeeland.

Maar ik mag iedereen toch een beetje jaloers maken, nee? ;-)

Trouwens... waar blijven al diegene die beloofd hadden om eens langs te komen in Tahiti?

Na een eerste rondreis doorheen het noordereiland, 2 jaar geleden met oma en opa, was het deze keer de beurt aan moeke en vake.

Na een vlucht met Air Tahiti Nui van Papeete naar Auckland, was het de beurt aan een Jetstar A320 om ons naar Wellington, de politieke hoofdstad van Nieuw-Zeeland, te brengen. 

WELLINGTON

We pikten onze mini-van op bij Europcar en reden naar ons appartementje in Kilbirnie, tussen de luchthaven en het centrum van Wellington. Dag één zat er op, want intussen was het 21u voorbij.

De dag nadien, na een eerste stop in enkele winkels voor winterkledij (het was kouder dan we gedacht hadden), kon een bezoek aan het lokale Belgian Beer Café "Leuven" niet ontbreken voor een frisse Hoegaarden en typisch Belgische gerechten.

Volgende stap in deze dag-trip : de Wellington Cable Car. Deze kabeltram uit 1902 is een toeristische attractie omdat de 2 kabeltreinen elkaars contragewicht zijn en toch maar op één spoor rijden met in het midden een passeermogelijkheid.
Boven heb je een mooi zicht op het centrum van Wellington.

Laatste stop vandaag: Te Papa ("de plek van schatten van het land"), het nationaal museum van Nieuw-Zeeland.
Dit indrukwekkende museum (gratis inkom) is in hoofdzaak gewijd aan de rijke geschiedenis, cultuur en natuur van Nieuw-Zeeland.

De dag nadien stond ons een 400 km rit te wachten van Wellington naar Napier.

NAPIER

Napier is de hoofdstad van de regio Hawke's Bay, de bekendste wijnstreek uit Nieuw-Zeeland en ook bekend om zijn art deco-architectuur. Ons luxe appartement voor de volgende 2 nachten was ditmaal in West Quay, met zicht op de haven.

Maar eerst zou er wijn gedronken worden... van 's morgens vroeg al gingen we op "wijnproeverij" bij o.a. Church Road en Mission Estate Winery, de oudste wijnboer van Nieuw-Zeeland.

In de namiddag konden de kinderen zich dan wat gaan uitleven in de speeltuin en het National Aquarium aan de kust.

Morgen staat er ons opnieuw een lange rit te wachten... via Taupo naar Rotorua.

LAKE TAUPO

Het Taupo-meer in het centrum van het noordeiland, ligt in vulkanisch gebied, is 600km² groot en ligt op 350m boven de zeespiegel. Met al de watersporten die er voorzien zijn en sneeuw op de achterliggende bergen, de ideale plek om een weekendje uit te rusten, te wandelen,... Helaas hebben we een strikte planning en dus blijft ons blitsbezoek beperkt tot middageten, de Huka Falls en de Lilliput Farm.

ROTORUA

Van zodra je Rotorua binnenrijdt ruik je onmiddellijk de doordringende zwavellucht (rotte eieren) door de geothermische activiteit van deze streek. De volgende 2 nachten verblijven we in Quest Apartments.

Een combinatie van Maori cultuur en warm waterbronnen vind je in Te Puia.

Na de middag kon een bezoek aan de Agrodome met een schapenshow en een bezoek aan de boerderij niet ontbreken. 

Op aanraden van het toeristisch bureau zijn we de dag erna naar Whitianga gereden, in het noordoosten van het Coromandel schiereiland, voor 2 nachten in het Crow's Nest.

WHITIANGA & COROMANDEL

Na een ochtend strand wandeling (New Chums Beach) met natte broek tot gevolg, was het tijd voor een bezoek aan de traintjes van Driving Creek Railway.

Op terugweg zijn we dan nog via de 309 Road gepasseerd langs The Waterworks en de Hot Water Beach, waar je tijdens het eb je eigen privé jacuzzi kan maken met zand. Het water wordt lokaal opgewarmd door de thermische activiteit van ondergrond.

De dag erna reden we dan richting Auckland... het einde van de vakantie naderde.

AUCKLAND

In Auckland sliepen we nog één nacht in de Chifley Suites alvorens terug te vliegen naar Tahiti.
Op de agenda in Auckland: de meer dan 300 meter hoge Sky Tower en avondeten in het Belgian Beer Café "De Fontein" in Mission Bay.

De vakantie was voorbij... Enfin, dat dachten we. Tot bleek dat er maar 4 plaatsen meer waren in het vliegtuig!
Moeke, Vake en de kinderen zijn dan vertrokken en Kristel en ik zijn nog enkele dagen langer gebleven.... "En Amoureux" ;-)

Op 't onverwacht hebben we nog even met Maarten Van Laere, in transit richting België na een beurs in Nouméa, kunnen afspreken o.a. in de Occidental.

Onze Canadese vrienden die we vorige zomer leerden kennen, vertoeven nog steeds in Polynesische waters.
Vandaar dit bezoekje aan hun boot in de lagoon van Huahine, één van de "benedenwindse eilanden", op half uur vliegen van Papeete.

We verbleven in Relais Mahana, helemaal in het zuiden van Huahine.
De kinderen hebben zich goed geamuseerd met de Gromits: zwemmen, wake-boarden, zeilen,...

(vlnr. Michaël, Cornelia, Kristel, Jan, Liam, Maya, Roos en Sara)

Met een mooie zonsondergang (achter Raiatea) als kers op de taart...

Dag 2 was cultureler en rustiger van aard... met een rondleiding en bezoek aan de bekende Maraes van Huahine ("l'île de la femme"), een parelboerderij, het dorpje Maeva, etc.

In de namiddag was er nog wat tijd voor snorkelen... en vissen eten geven.

Dag 3 was het dan 's morgens afscheid nemen van Alain & Any Grandpierre en met het ATR-vliegtuig van Air Tahiti via Moorea (zie foto) terug naar Tahiti.

Weer een vakantie die erop zit....

Meer op www.exotismes.fr

Onmiddellijk na mijn beurs-uitstap in Brussel voor Prosite, zijn we richting Tikehau gevlogen met Air Tahiti voor een kort weekendje bij Jean-Claude en Monique in hun Relais Royal Tikehau.

Terwijl het in Tahiti regende hadden wij prachtig weer en de ganse lagoon enkel voor ons.

Om de zoveel jaar (2003, 2008) gaan we eens op daguitstap naar Legoland in Carlsbad, tegen San Diego.
Nieuw is het Water Park, maar dat zal voor een volgende keer zijn...

Dit jaar konden we niet anders als op een zaterdag, en het waren dan ook nog eens de Lego "Star Wars Days"... dus extra veel volk, en langere wachtrijen aan de attracties.

Maar al bij al viel het nog reuze mee, en heeft iedereen een leuke (maar vermoeiende) dag gehad, getuigde de foto's en filmpjes.

 Het artikel in Het Laatste Nieuws van Hans en Liesbet, is nu ook online te vinden (mét link naar onze blog): De ultieme droomeilanden