ATN

Crosswind landing in Parijs (LFPG/CDG) dankzij Xynthia

Serieuze (zij)wind deze ochtend om te landen in Parijs op RWY 26R door de storm Xynthia (meer dan 10 doden!). Foto hieronder genomen door Pierre Lesage.

ATN Cockpit by Pierre Lesage

De CDG ATIS sprak van 200°/35Kts met rukwinden tot 50Kts maar tussen 4000ft en de landing hebben we constant winden rond de 60Kts (meer dan 100km/u) gehad!

Eens op de grond konden we zelfs niet uitstappen! Door de rukwinden was het te gevaarlijk om de loopbruggen te bewegen en de passagiers te laten uitstappen. Na meer dan een uur wachten konden de 292 passagiers eindelijk van boord...

Air France schrijft:

Actuellement, les vents forts perturbent les opérations au sol à Paris-CDG. Plus d’une dizaine d’avions ne peuvent débarquer leurs passagers.
La mise en place des passerelles d’embarquement est limitée pour des raisons de sécurité, ne permettant pas d’embarquer et débarquer les passagers.

Blijkbaar hebben vliegtuigen en loopbruggen niet dezelfde limieten in geval van rukwinden ;-)

BTW... Voor zij die nog zouden twijfelen over de veiligheid in de luchtvaart: Aviation safety rate: One accident for every 1.4 million flights

To put it another way, if you were to take a flight every day, odds are you could go 3,859 years without an accident!

Charter: CDG-BZZ-ASI-BHX-ASI-BZZ

Na mijn vorige charter-vlucht voor Air Tahiti Nui (toch meer dan 3 jaar geleden al!), had ik mij vrijwillig opgegeven om enkele chartervluchten uit te voeren voor rekening van de Royal Air Force (RAF).

De missie begon eenvoudig: van Parijs CDG met een leeg Air Tahiti Nui A340-toestel naar de Engelse militaire basis van Brize Norton (EGVN/BZZ) vliegen, daar militair personeel oppikken en vervolgens richting het Britse eiland Ascension (in 't midden van de Atlantische oceaan, net onder de evenaar) waar een andere bemanning de vlucht verder zette naar de Falklands (RAF Mount Pleasant).

Terwijl de andere bemanning naar de Falklands vloog, 12u rust kreeg en terugvloog, hadden wij uitgebreid de tijd om Ascension (amper 88km2 groot) te verkennen en bezoeken.

Het logement was "militair" en buiten enkele wandelingen en een nachtelijk bezoek aan de schildpadden was er weinig te beleven.

Onze terugvlucht (ASI-BZZ) echter was al met 12u (en uiteindelijk 15u) uitgesteld wegens de sneeuwstormen boven de UK. De luchthaven van Brize Norton, onze bestemming, was nog steeds gesloten toen we vertrokken... En dat was na 8u vliegen nog steeds zo.

Gelukkig hadden we meer dan één uur extra brandstof meegenomen, maar de luchthaven bleef gesloten wegens ondergesneeuwd! Uitwijken dus... Na contact met de 'broker' en onze operaties in Papeete, werd er beslist om uit te wijken naar het vlakbij gelegen Birmingham (EGBB/BHX). Daar was de landingsbaan wel vrijgemaakt van sneeuw.

Veel vliegtuigen uit Tahiti had men in Birmingham duidelijk nog niet gezien! ;-)

De militaire passagiers werden uiteindelijk met bussen naar hun basis gebracht in Brize Norton en wij konden na een zware dag op hotel.
Ook de dag nadien bleef het vliegveld van Brize Norton gesloten, waardoor er werd beslist om de volgende dag pas rechtstreeks van Birmingham naar Ascension terug te vliegen.

Na heel wat problemen (o.a. vertraging passagiers die met bussen uit Brize Norton kwamen) en lang wachten (inladen bagage in containers en op paletten, de-icing), zijn we dan uiteindelijk 's avonds pas vertrokken.

Hieronder onze aankomst in Ascension op Wideawake Airfield (FHAW/ASI)!

 

Op het programma stonden deze keer: barbecue 'op-z'n-Tahitiaans' en een bezoek aan enkele spectaculaire kraters aan de kust.

Na 36u 'uitrusten' op Ascension, konden we dan eindelijk terug naar 'huis'... welliswaar via Londen, Brussel/Parijs en L.A. (ASI-BZZ-LHR-BRU-CDG-LAX-PPT)

(Vluchtvoorbereiding met Stephane Hellouin en Matahi Hapairai)

Mission Accomplished!

Papeete - Tokyo

Eindelijk nog eens vlucht naar Japan... 't was al weer bijna een jaar geleden!

Tijdens de heenvlucht (TN87) kregen we een mooi schouwspel (Sint-Elmusvuur | Feu de Saint-Elme | St. Elmo's fire) te zien op de voorruit van de cockpit.

Sint-Elmusvuur

Dit natuurverschijnsel komt regelmatig voor bij ons, meestal in de buurt van onweer. Het statisch geladen vliegtuig komt dan in contact met onstabielere, vochtigere lucht waardoor (positief) geladen vonken 'weglekken' (ionisatie van de luchtmoleculen die dan licht geven) in de vorm van kleine bliksemschichten.
Zie ook deze fantastische foto op Airliners.net

Eénmaal aangekomen in Narita, was het vrijwel onmiddellijk tijd voor een aperitief in de Flyers Lounge. Hero's Grill House was helaas gesloten wegens een sterfgeval.

Flyers Lounge Narita
(vlnr Chisako, Vaiarii Collenot, Jan, Agnes Chantre en Olivier Lubrano)

Twee dagen later tijdens de terugvlucht vlogen we (overdag voor een keer!) vlak boven de 'Benedenwindse Eilanden' (les îles Sous-le-Vent). Helaas had ik geen betere camera bij... volgende keer beter.

Op de foto (hieronder) zie je onderaan Bora Bora, daarachter liggen de eilanden Tahaa en Raiatea, in de verte Huahine en aan de horizon ligt Tahiti, onze eindbestemming.

Bora Bora vanop FL390

CDG - LAX

Deze vlucht geen Belgen aan boord, wel een UM (=unaccompanied minor, kind tussen 4 en 14 jaar dat alleen reist, dus niet-begeleid van een volwassene) die we even de cockpit laten bezoeken hebben.

ATN cockpit

In L.A. zijn we nog eens gaan eten bij Stefano in zijn Italiaans restaurant Sapori in Marina-Del-Rey.

Sapori restuarant

A340 batterij

Toen we deze ochtend onze Airbus A340-300 instapten in CDG, bleken de technici één van de 3 batterijen van ons vliegtuig veranderd te hebben.

Airbus A340 battery

Elke batterij weegt bijna 40kg en zorgt ervoor dat we nog (amper) 20 minuten stroom hebben als er geen electriciteit meer kan opgewekt worden.

Airbus A340 battery

Los Angeles (LAX) -> Parijs (CDG)

Terwijl Kristel in Tahiti een mooie regenboog kon aanschouwen op de lagoon, vlogen Remy Beauclair en ik van Los Angeles naar Parijs.

Regenboog Tahiti

LAX-CDG op A340 met Air Tahiti Nui

Vandaag hadden we 244 passagiers (0/24/220) en maar liefst 2 ton verse vis mee vanuit Tahiti en 8 ton aardbeien vanuit L.A.!
Wie doet beter?!