Februari 2010

Crosswind landing in Parijs (LFPG/CDG) dankzij Xynthia

Serieuze (zij)wind deze ochtend om te landen in Parijs op RWY 26R door de storm Xynthia (meer dan 10 doden!). Foto hieronder genomen door Pierre Lesage.

ATN Cockpit by Pierre Lesage

De CDG ATIS sprak van 200°/35Kts met rukwinden tot 50Kts maar tussen 4000ft en de landing hebben we constant winden rond de 60Kts (meer dan 100km/u) gehad!

Eens op de grond konden we zelfs niet uitstappen! Door de rukwinden was het te gevaarlijk om de loopbruggen te bewegen en de passagiers te laten uitstappen. Na meer dan een uur wachten konden de 292 passagiers eindelijk van boord...

Air France schrijft:

Actuellement, les vents forts perturbent les opérations au sol à Paris-CDG. Plus d’une dizaine d’avions ne peuvent débarquer leurs passagers.
La mise en place des passerelles d’embarquement est limitée pour des raisons de sécurité, ne permettant pas d’embarquer et débarquer les passagers.

Blijkbaar hebben vliegtuigen en loopbruggen niet dezelfde limieten in geval van rukwinden ;-)

BTW... Voor zij die nog zouden twijfelen over de veiligheid in de luchtvaart: Aviation safety rate: One accident for every 1.4 million flights

To put it another way, if you were to take a flight every day, odds are you could go 3,859 years without an accident!

Weekendje op verplaatsing

Iedereen heeft zich van 't weekend eens goed kunnen uitleven op het schiereiland Tahiti Iti ('Petit Tahiti')...

Zaterdag al in de Varina Lodge en in 't zwembad bij vrienden uit de buurt.

Zondag eerst langs dé Tahitiaanse surfspot Teahupoo (zie ook de IMAX film "The Ultimate Wave Tahiti 3D").

Sara in Teahupoo

Daarna eten in het befaamde restaurant in Taravao Chez Loula et Rémi.

Waarna de voorziene (rustige) wandeling in 't park uitdraaide op een onverwacht stevige boswandeling in Les jardins d'eau de Vaipahi!

En dat twee uur lang met kinderen én allemaal op 'savatten'... :-)
Maar 't was vooral leuk!

Crashpads voor piloten

Het minder luxueuze leven van piloten in USA...

Arc-en-ciel

Na regen komt zonneschijn! En in Tahiti krijgen we er meestal nog een regenboog bovenop...

Arc-en-ciel Tahiti

Foto van Pierre Lesage 's morgens vroeg om 6u45 vanuit het Intercontinental hotel in Tahiti.

Dit was het zicht van op ons terras deze ochtend.

Regenboog Tahiti

Verslag Cycloon OLI

Donderdag 28 januari werd er een eerst tropische storm (=maximale windsnelheden van 34 tot 63 knopen) aangekondigd voor Frans-Polynesië. Later op de dag krijgt het fenomeen, dat zich misschien tot een cycloon (met windsnelheden van meer dan 63 knopen) zou kunnen vormen, de naam "Nisha". Nisha wordt gelukkig geen cycloon en verzwakt. Maar de toon is gezet... en de bevolking wordt eraan herinnert dat het cyclonale seizoen gestart is.

Enkele dagen later hebben we een 2de keer prijs. Een volgende tropische storm genaamd "OLI" is op komst, maar veel krachtiger dan Nisha. We volgen zeer goed het nieuws, de radio en de meteo op het internet.
Op dinsdag wordt er oranje waarschuwing afgekondigd voor de Archipel de la Société (Bora Bora o.a.), heel wat vakantiegangers zitten vast. De tropische storm Oli situeert zich op dat ogenblik 1300km ten noord-westen van Tahiti en verplaatst zich richting oost/zuid-oost aan 20km/u.
Toch maar snel de nodige voorraden (water, voedsel) gaan halen.

Woensdagmorgen is Oli dan officieel een cycloon (orkaan, cycloon, tyfoon of taifoen) geworden. Het regent, stormt er lekker op los. Kristel, alleen thuis met de kinderen, beslist om ze thuis te houden en niet naar school te sturen.
Ondertussen wordt de rode waarschuwing afgekondigd. Rond twee uur in de namiddag wordt er zelfs via de radio aangekondigd dat het verboden is om rond te rijden (zo blijven de wegen open voor de hulpdiensten). Rukwinden tot 200km/u worden er verwacht. De wind fluit langs het huis en het regent zodanig dat we de overkant zelfs niet meer zien. De lokale bevolking verstevigt in extremis nog daken en huizen met koorden en betonblokken.

Tijdens de avond krijgen we te horen dat Bora Bora toch wel goed geraakt is door de cycloon en heel wat materiële schade heeft geleden. Vooral dan door de golfslag en de deining op de lagon ('la houle') met golven tot 6m hoog aan het koraalrif.
Kristel heeft intussen de badkamer (veiligste plaats in huis volgens Jan) omgetoverd tot een "mini-campingplaats" om te overnachten. De ramen zijn afgeplakt. Afwachten is het enige dat we nog kunnen doen en hopen dat we niet te lang zonder elektriciteit gaan zitten...

De wind blijft scherp en sterk en het regent af en toe heel hard. De nacht is lang...

Maar... we zijn erdoor geraakt!! Gelukkig hebben de kinderen relatief goed geslapen ondanks het weer. De wind blijft weliswaar sterk en er wordt aangeraden om binnen te blijven. Rond de middag wordt de alarmfase opgeheven en dan wordt het duidelijk dat er toch wel heel wat materiële schade is. Vooral huizen aan het water, de jachthavens en de zeehaven van Papeete hebben het zwaar te verduren gekregen.

Ondertussen blijft het huilen en regenen. De scholen gaan pas maandag weer open. We volgen met aandacht de cycloon die nu richting Les Australes gaat. Het oog van de cycloon (waar de luchtdruk amper 925hPa bedraagt) riskeert vlak over enkele eilanden (o.a. Tubuai) te gaan...

Pas vrijdag begint de lucht hier stilaan op te klaren... Oef, eindelijk! We zijn er zonder kleerscheuren doorgeraakt. Zelf in de Belgische pers (1, 2, 3) wordt er iets over vermeld.