Januari 2008

"Lost" verslaving?

Al 4 avonden op rij zitten we samen te kijken (op DVD) naar het eerste seizoen van de Amerikaanse TV-serie Lost...

Over de lotgevallen van een groep gestrande reizigers op een (Polynesisch?) eiland na een vliegtuig crash. Kan het nog symbolischer?! ;-)

Lost DVD

Elke avond kijken we één DVD (met 4 episodes). Er zijn 7 DVDs in de boxset van het eerste seizoen. En er zijn al 4 seizoen beschikbaar, en nog 2 in de maak...

Geraken we 'verslaafd' aan Lost??

Verkiezingskoorts (deel 1)

Gisteren was het de eerste ronde van de (lang verwachte) vervroegde parlementsverkiezingen (één kamerstelsel) in Frans-Polynesië (l'assemblée).
Er dienen 57 zetels verdeeld te worden, het merendeel (37) voor rekening van de Bovenwindse Eilanden (îles du Vent), m.a.w. Tahiti en Moorea. Deze afgevaardigden kiezen vervolgens een president, die dan een lokale regering samenstelt en leidt.

Even ter herinnering: Frans-Polynesië is sinds 2004 een POM (Pays d'Outre-Mer of Collectivité d'Outre Mer met verregaande autonomie) met heel wat eigen bevoegdheden (o.a. werkgelegenheid, economie, fiscaliteit, edm).
Sinds de laatste verkiezingen (23/05/2004) was het politiek heel onstabiel in Tahiti, met 5 regeringswissels in 3 jaar tijd.... Tijd dus voor vervroegde verkiezingen, die trouwens werden opgelegd door de Franse regering zelf (president Nicolas Sarkozy en staatssecretaris voor de overzeese gebieden Christian Estrosi) vanuit Parijs!

Voor deze verkiezingen dingen 8 politieke partijen mee naar de gunst van de kiezer. Om door te stoten naar de 2de ronde dient men minimum 12% van de stemmen te halen tijdens de eerste ronde.

Hieronder de resultaten (of download ZIP) van de 3 partijen die doorgaan naar de 2de ronde:

Enkele analyses van lokale bloggers:

Benieuwd wat het gaat worden tijdens de 2de ronde (binnen 2 weken)!

Met de familie Miceli aan tafel

Terence, Bruno en Angelina waren vandaag bij ons te gast voor een gezellig etentje.

Angelina, Bruno en Terence Miceli

De laatste keer dat we nog eens samen gegeten hadden was intussen ook al meer dan een jaar geleden!
Dit is van 2 jaar geleden al toen Magda en Jacques op bezoek waren in Tahiti en deze foto's met hen van bijna 3 jaar geleden.

Op stap met 5 vrouwen

Dag 2 in Sydney... uitslapen, winkelen (Westfield Bondi Junction Mall) en daarna apero, eten (en drinken) in het Belgian Beer Café en dansen in de Privilège.

(Foto's "zonder woorden")

Klein waren de oogjes de dag erna 's morgens bij het vertrek uit het Swissôtel.

Concertverslag The Police (Sydney)

Na lang twijfelen hebben we uiteindelijk toch beslist om zonder de kinderen naar Syndey te gaan (voor het langverwachtte concert van The Police).

Roos kon 3 nachten bij haar tati (onthaalmoeder van de creche) slapen en overdag naar de creche zelf. Sara kon bij een vriendinnetje blijven slapen, terwijl ze overdag naar 't school werd gebracht.
Ook voor hen was het de eerste keer 'zo lang' alleen zonder mama (en papa) én in een vreemde omgeving.

Na een vermoeiende nachtvlucht zijn we dan 's morgens aangekomen in Sydney. Na een dut en snelle hap was het dan rond 16u al aperitieven in de kamer met de andere bemanningsleden die ook mee naar het concert gingen.

Ook Anne en Filip hadden tickets voor The Police en terwijl de anderen al naar het voorprogramma (Fergie) waren, zijn wij eerst nog iets (Japans) gaan eten.

Waarna we richting het ANZ-stadium (Olympisch dorp van de spelen in 2000) trokken. Eindelijk The Police (na annulatie in België)

Het stadium was voor ongeveer de helft gevuld (40.000 tickets) maar achteraan waren nog heel wat staanplaatsen vrij.
Onze zitplaatsen waren redelijk centraal gelegen voor het podium maar wat ver en hoog

Het concert zelf dan...

  • Om stipt 21u gingen de lichten uit en startte het concert met Message In A Bottle. De muziek stond slecht (weinig drum en bas) waar wij zaten en er was ook geen groot videoscherm! Ik vreesde al voor het ergste...
  • Gelukkig werd dit bij het 2de nummer (Synchronicity) onmiddellijk recht gezet en konden we de show wat beter volgen via 5 schermen.
  • Het geluid verbeterde naar het einde van het concert toe, maar haalde (helaas) nooit het gewenste niveau.
  • Wat volgde was een opeenstapeling van alle bekende nummers, met als (persoonlijke) uitschieters de combinaties van Every Little Thing She Does Is Magic en Wrapped around your Finger en Can't Stand Losing You en Roxanne.
  • De eerste bisnummers waren King of Pain, So lonely en Every Breath You Take. Daarna volgde nog een speed-versie van Next To You.

Al bij al waren we heel blij dat we ze (eindelijk) gezien hebben op deze Reunion Tour, alleen spijtig van het mindere geluid. Hopelijk wordt dit beter op 7 juni tijdens TW Classic 2008!

Nadien was er natuurlijk nog even tijd voor een terrasje op Darling Harbour!

Nieuwe Airbus A350XWB cockpit

Het Franse Thales Avionics kondigde vandaag aan dat het de cockpit voor de nieuwe Airbus A350XWB (eXtra Wide Body) mag ontwerpen en bouwen.

Airbus A350XWB cockpit

Op amper 6 beeldschermen en via Head-Up Displays (HUD) krijgen de piloten alle nodige informatie ter beschikking via een zogeheten ‘Integrated Modular Avionics Suite’.

Gezagvoerder Peter Burkhill door het slijk gehaald

De Britse tabloids zijn er bekend berucht voor, maar deze keer speelt Het Laatste Nieuws het vuile spelletje mee...

Een artikel in het Britse News of the World (en integraal overgenomen door Het Laatste Nieuws) toont foto's van (waarschijnlijk) Peter Burkhill, de boordcommandant van de gecrashte Boeing B777-200 op de luchthaven van London Heathrow vorige donderdag, tijdens één of ander feestje.

Wat dat iemand in zijn of haar privé-leven doet (of niet doet) is toch voor zijn rekening. Aan de foto's te zien is het voor mij niet duidelijk dat het over stewardessen gaat, laat staan dat er daar iemand tegen zijn zin aanwezig is...

Feit is dat hij, door zijn job (goed) te doen (!), waarschijnlijk het leven gered heeft van 136 passagiers!

Picture of BA B777 crash at Heathrow

Waarom moet daar meer achter gezocht worden? Waarom moet hiervoor gegraven worden in zijn privé-leven? Sensatie? Wat is de nieuwswaarde hiervan?
Ik denk dat deze collega op dit ogenblik al genoeg kopzorgen heeft (choque, stress, verantwoording afleggen, onderzoek en resultaten afwachten, tijdelijke schorsing van het vliegen in afwachting van, mogelijke schadeclaims,...)?!

Waar gaan we naartoe in deze wereld...

Tickets The Police aangekomen

Onze tickets voor The Police van donderdagavond in Sydney zijn eindelijk aangekomen!

Tickets The Police Sydney

Laat ons hopen dat ze nu ons vlucht of het concert niet aflassen! ;-)

Sara en Roos

Nog een fotootje van Sara en Roos eind november 2007 (lees: Weekend in Moorea).

Bedankt voor de foto, Luc!

TN001: LAX-PPT


Captain Jan Ottenbourg, a flickr friend and first officer Jean-Paul Dormont, invited me in the cockpit for the landing in Tahiti of flight TN 01 ex LAX., a great moment to be shared...
Ideal weather, beautiful light, great guys, a real treat surfing the clouds with an Airbus A340-300 registered F-OSUN.

Great pictures! Thanks Pierre.

Het leven zoals het is... LAX-JFK-LAX

Vermoeiende dag vandaag... op het programma Los Angeles -> New York -> Los Angeles.

Om 06u deze ochtend pickup aan ons hotel in San Pedro voor een ritje van 35 minuten tot aan de LAX Tom Bradley Int'l Terminal.
Onze papieren vluchtvoorbereiding (via een internet interface met de operaties in Tahiti) duurt een dik half uur, daarna gaan we richting vliegtuig waar we alles klaarmaken voor het instappen van de passagiers en het uiteindelijke vertrek.
Een gemiddelde wind-component van 55 knopen zorgt voor een heenvlucht van 4u40 en een terugvlucht van 5u25.... dat is, als er nergens vertragingen zijn.

Amper 77 passagiers deze morgen tussen LAX en JFK. Vermits Air Tahiti Nui geen ticktes mag verkopen voor vluchten binnen de USA, zijn het allemaal transit-passagiers uit Tahiti.

In laatste instantie wordt onze route nog gewijzigd door de luchtverkeersleiding, waardoor we iets zuidelijker gaan vliegen. De boordcomputer rekent ons hiervoor 25 Nautical Miles extra aan, maar met 10 ton extra brandstof hebben we marge te over.

Opstijgen gebeurt op startbaan RWY 25R, richting oceaan.

En daarna volgen we de HOLTZ 9 RNAV als 'Standaard Instrument Departure' (SID) .

We zijn "vederlicht" (amper 185.000kg) waardoor we al vrij hoog over de kust (Marina Del Rey, Venice Beach en Santa Monica Beach) vliegen.

De vlucht verloopt verder zonder problemen, alhoewel er blijkbaar één passagier is die wat problemen maakt aan boord. Voorlopig blijft het rustig...
Van rust gesproken. Met 3 piloten tijdens deze vlucht, proberen we de rust-periode wat te verdelen (er zijn maar 2 piloten nodig in de cockpit), maar de vluchttijd is veel te kort om er echt gebruik van te kunnen maken.

De nadering in New York vanuit het westen wordt ingezet via een LENDY 5 'Standard Terminal Arrival Route' (STAR).

We vliegen over de luchthaven van La Guardia (KLGA-LGA) en daarna krijgen we radar vectors die ons vlak over Manhattan brengen.

De vliegtuigcrashes in het World Trace Center (11/9/2001) indachtig, vliegen we daarna oostelijk ten zuiden van de John F. Kennedy luchthaven (soort van 'downwind') voor een ILS-approach op de landingsbaan RWY 31R.

Intussen wil onze lastige (dronken) passagier niet gaan zitten, en dus wordt de politie opgeroepen, die hem zal opwachten na de landing tijdens het uitstappen.

Federal Aviation Regulations 91.11, 121.580 and 135.120 state that “no person may assault, threaten, intimidate, or interfere with a crewmember in the performance of the crewmember’s duties aboard an aircraft being operated.”

As part of the FAA’s Reauthorization Bill (April 16, 2000) the FAA can propose up to $25,000 per violation for unruly passenger cases.

In de USA lachen ze hier niet mee...

Tijdens een mooi zonsondergang komen we uiteindelijk toe op onze parking (67) in Terminal 4.
Terwijl de passagiers uitstappen en de copiloten de terugvlucht al voorbereiden, kan ik beginnen aan mijn rapport over deze 'ongehoorzame passagier'...

De terugvlucht... dat is een heel ander verhaal! ;-)
Uiteindelijk waren we dezelfde avond om 23u terug in ons hotel in Los Angeles... M.a.w. 17u onderweg/werken.

Meer foto's van deze vlucht op de Flickr-account van collega Xavier Marchant.

Wijsheden van/voor piloten

Gevonden bij Savage:

  • Vliegen is niet gevaarlijk. Neerstorten is gevaarlijk.
  • Je hebt nooit te veel brandstof, tenzij er brand uitbreekt.
  • Als je de knuppel naar voren duwt worden de huizen groter. Als je de knuppel naar achter trekt worden de huizen kleiner. Als je de knuppel naar achter blijft trekken, worden ze echter weer groter.
  • Een propellor is een grote ventilator die de piloot koel houdt. Als de propellor stopt, kun je de piloot in zweet zien uitbreken.
  • Hou het aantal landingen zo veel mogelijk gelijk aan het aantal keren dat je bent opgestegen.
  • Goede beslissingen komen door ervaring. Helaas krijg je ervaring door het nemen van slechte beslissingen.

Oude bekenden (update)

Vorig jaar lanceerde ik een berichtje om oude bekenden terug op te sporen. Uiteindelijk heb ik heel wat mensen inderdaad kunnen terugvinden, maar daarom niet rechtstreeks via deze blog of via zoekresultaten op Google.

De meesten heb ik onrechtstreeks teruggevonden via zoekmachines zoals Google, Live Search of Skype, via allerlei sociale netwerken (LinkedIn, Facebook of Netlog) of natuurlijk via via-via...

Maar... ik ben nog steeds 'op zoek' naar:

Lagere school - KNT Tienen (1977-1983): Roosen Ronny, Van Rooy Corry, Boesmans Veerle, Berlies Yves, Buvens Bettina, Jonckers Johan, Bruyninckx Carlo, Puyneers Johan, Engelbosch Peter, Schepers Sven, Swinnen Peter, Verschraegen Peter, Wouters Benny, Persoons Johan, Struyven Jan, Hendrickx Krista, Es Marleen, Stillaert Marleen

Oude Humaniora - Immaculata Instituut Tienen (1984-1990): Lou De Lil, Katrien Leyssens, Elke Natens, Sonja Willems, Ingrid Thijs

B.A.S. (Belgian Aviation School) 2nd promotion (1992-1994): Nico De Smedt, Guy Pardon, Sarah Vrancken, Sapho Demulder, Xavier Sauter

Sabena (1995- 2001): Patrick Brouwers, Filip Caekaert, Emile Lienaux, Claude Seron, Marc Van Oevelen, Filip Van Rossem, Vincent Vancosem, Dirk Verhulst