November 2006

8 tips voor een gelukkiger leven

Sonja Lyubomirsky van de University of California stelde een lijst samen met praktische tips, gebaseerd op onderzoek van haarzelf en anderen.

1. Wees blij met wat je hebt
2. Wees vriendelijk voor anderen
3. Proef de geneugten des levens
4. Bedank je mentor
5. Leer te vergeven
6. Besteed tijd en energie aan je vrienden en familie
7. Zorg goed voor je lichaam
8. Leer om te gaan met stress en tegenslagen

(Bron: Knack van deze week)

Prosite valt in de prijzen

Op 16 november 2006 ll. zijn in Brussel de award-winnaars bekend gemaakt van de beste CMS gedreven website van België door het consultancy bedrijf CMS-Channel. Het doel van deze wedstrijd is het kenbaar maken dat websites op basis van een CMS (Content Management Systeem) zeer consistent, gestructureerd, eenvoudig en beheersbaar kunnen zijn, zonder aan creatieve mogelijkheden in te boeten.

Prosite behaalde met zijn proCMS.NET van de Stad Tienen (www.tienen.be) de 2de plaats in de categorie ‘'structure/navigation’ en met de site van de Belgische Fruitveiling (www.bfv.be) de 3de plaats in de categorie ‘'design’.

Meer details: www.cms-awards.be

Auckland (deel 2)

Vrijdagnamiddag zouden Carl en Els terug richting België vertrekken. Dus bleef er nog even tijd om snel langs de Ellerslie International Flower Show te gaan.
Alleen... zijn we wegens tijdsgebrek (verkeerd gereden, verkeerd aangeduid, verkeerd geparkeerd, nog een bus te nemen, edm.) niet veel verder dan de ingang geraakt.

Ellerslie International Flower Show

Dan maar op tijd naar de luchthaven (via Kuala Lumpur met Malaysia Airlines naar London), om rustig nog iets te eten en afscheid te nemen.

Sara wou absoluut toch naar de bloemen gaan kijken, en dus zijn we in de namiddag (onder ons) er nog naartoe geweest. Bloemen hebben we wel niet veel gezien, het waren vooral kraampjes die vanalles voor de tuin verkochten.


Het was leuk wandelen in de Botanische tuinen van Manurewa, Auckland.

Zaterdag zijn we even langs onze vrienden Jenny & Patrick Pfeifer geweest op Waihiki eiland, 35 minuutjes met een Fuller-ferry vanuit Auckland. Vermits het de ganse dag regende, hebben we samen iets gegeten en zijn we in hun nieuw huis gebleven.


Patrick (Amerikaan) is een collega piloot (B737 bij Qantas) die ik in 1993 leren kennen heb op de vliegschool in Scottsdale, Arizona. Zijn (zwangere) vrouw Jenny is van Nieuw-Zeeland.

Vroeger woonden zij in Aspen, Colorado, waar we ook enkele keren op bezoek geweest zijn... om te gaan skiën natuurlijk. Trouwens... de grootvader van Patrick, Friedl Pfeifer, oorsponkelijk van St. Anton (Oostenrijk, Tirol), lag na WOII aan de basis van het ganse ski-gebeuren in Aspen!

Auckland (deel 1)

Van Vancouver via Los Angeles naar Auckland (Nieuw-Zeeland) met Qantas vlucht QF26. Kristel was daar enkele dagen eerder al toegekomen met de kinderen (vanuit Papeete). En naast shopping waren zij al langs de Aukland Zoo geweest.

Bedoeling was de laatste 2 dagen (15-17/11) van de huwelijksreis van Carl en Els samen door te brengen in Auckland City.
Bij aankomst in het Langham hotel was hun kamer nog niet klaar, dus zijn we al maar wat gaan rondwandelen en gaan eten in The Occidental, het Belgian Beer Café in Vulcan Lane.

Na de middag: het 194m hoge observatory deck van de SkyTower, Victoria Park Market, Ponsonby en natuurlijk een dessertje in het andere Belgian Beer Café The Ponsonby!


Donderdag zouden we een auto huren en naar SheepWorld gaan.
Na een valse bommelding in de buurt van Europcar, waar we de huurauto moesten oppikken, zijn we uiteindelijk dan toch in Sheepworld geraakt. De show van 14u hadden we gemist, maar een privé en live demonstratie van het voederen van lammeren, maakt de dag goed...




Als afsluiter vandaag reden we langs Mission Bay, waar er net een zwemwedstrijd startte en we aten in het 3de Belgian Beer Café in Auckland: De Fontein.

Filmpje Roos

Even tussendoor nog een filmpje van Roos die speelt in de living...

Simu in Vancouver

Van 't weekend zat ik Vancouver, Canada voor onze 6 maandelijkse test op simulator A340. Elke piloot moet 2 keer per jaar op controle in een simulator, waar natuurlijk heel wat pannes en problemen ges(t)imuleerd worden. Air Tahiti Nui maakt hiervoor gebruik van een A340 sim van Air Canada, in Vancouver op 2u30 vliegen van Los Angeles.

Het programma is meestal druk ('s avonds laat toekomen, 's morgens heel vroeg simulator en onmiddellijk erna terug richting L.A.), maar toch slagen we er meestal in even te ontspannen op restaurant.

Hieronder op de foto Patrick 'Patch' Wurfel (TRE, examinator), Sandrine Turquem (copilote), Francis Lopez (copiloot) en mezelf bij Earls en The Flying Beaver, aan de watervliegtuigen (Harbour Air Seaplanes).

Marathon: nabeschouwing

Via de blog van David Lettani en van BeWa, hieronder nog enkele live-foto's gevonden tijdens de marathon via Brightroom. Vermits elke atleet met een unieke ChampionChip rondliep was het een makkie om op bepaalde plaatsen automatisch, gepersonaliseerde foto's te nemen (en later te verkopen).


Intussen is Geert al lang terug van New York, maar hij begint wel al echte ster-allures te krijgen...
Dankzij het afhaken van Koen Fillet en de totaal overroepen "rel" na zijn aankondiging, mag onze Geert het wel allemaal gaan uitleggen op de radio, de Zevende Dag...

Om nog maar te zwijgen over zijn signeer-verplichtingen op de boekenbeurs n.a.v. zijn boek "De Sportieve Fijnproever".

Ik reken er wel op, Geert dat ge mij een gesigneerd kopijtje klaarlegt onder de kerstboom?! En ev. een DVD met alle afleveringen van Marathon op Canvas...

Jetlags verkorten uw leven

Het zal dan toch waar zijn (zie dit artikel in Het Laatste Nieuws)?!

Een gepensioneerde boordcommandant wist me ooit te vertellen dat piloten ongeveer 10 jaar minder leven dan de doorsnee mens. Niet alleen dankzij de jetlags natuurlijk, maar ook door de stress, het ongezond leven, ' s nachts werken, de cosmische- en radioactieve straling, onregelmatige uren, edm.

Sabena: 5 jaar

Vandaag is het alweer 5 jaar geleden dat onze nationale trots de boeken sloot moest sluiten. Er was een kleine herdenking op de luchthaven met enkele toespraken.

Net vandaag kondigen SN Brussels Airlines en Virgin Express hun nieuwe naam aan. Het wordt uiteindelijk Brussels Airlines. Even was er zelfs sprake om de naam Sabena opnieuw te gebruiken misbruiken, maar dat gaat dus gelukkig niet door. Economisch en marketing-gewijs, misschien een goed idee, maar emotioneel zou ik het toch moeilijk verteerd hebben, net zoals Filip Van Rossem en heel vele andere ex-Sabeniens trouwens.

En waarom moest dit net vandaag allemaal aangekondigd worden? Moet men de ex-Sabiens, die geen of ander werk gevonden hebben, nu echt nogmaals tegen de schenen stampen? Of was het om weer eens te kunnen "profiteren" van het einde van Sabena, en de daaraan verbonden media-aandacht?

Enfin, ik wens Brussels Airlines veel succes toe, maar het zal nooit meer worden wat het geweest is...
De verbittering blijft hangen op een verjaardag als deze... En dan nog zeker als blijkt dat het 'Failliet van Sabena was niet nodig'. Bedankt, maar dat wisten wij 5 jaar geleden ook al. En de politiek zwijgt als nooit tevoren...

 

Mijn gedachten op de verjaardag van het faillissement gaan naar alle ex-Sabeniens (waar ook ter wereld, welke job ze nu ook mogen hebben). En dan in het bijzonder naar de vrouw en de 5 kinderen van Michel Rongé (37), een collega co-piloot die de allerlaatste Sabena-vlucht deed (Cotonou-Brussel) en enkele weken later zelfmoord pleegde (1, 2)...

'Failliet van Sabena was niet nodig'

Probleem met foto's/video's op deze blog

Heel wat mensen bleken de laatste tijd last te hebben van problemen met de afbeeldingen en video-fragmenten op deze blog: kwamen maar deels door, traag,...
Via de blog van Luc Van Braekel , die dezelfde problemen had tussen 10 en 29 oktober, is er een oorzaak, alsook een oplossing gevonden.
- Oorzaak: ligt bij Google Video
- Oplossing: Extra code toevoegen

Kan er mij iemand bevestigen of het nu (terug) goed werkt? Zijn er nog ergens problemen? Zijn alle foto's zichtbaar?

Marathon: afzien

Geert heeft afgezien... maar hij heeft het gehaald. R.E.S.P.E.C.T.

Een relaas van de feiten:

06u00 Vertrek voor Geert vanuit het hotel richting Staten Island voor een vertrek pas om 10u10. Vermits de Verrazano Bridge al om 7u afgesloten werd, moesten alle atleten voor die tijd aan de start zijn aangekomen.
Geert, we kennen zijn ludieke kant, had over zijn sportieve outfit zowaar een kostuum aangedaan. Eentje dat nog in zijn kast hing en te groot geworden was dankzij het diëten voor de NYC Marathon.
(foto http://photographerbrodelet.blogspot.com/)

08u45 Afspraak met alle echtgenoten en supporters in de lobby van 't hotel om samen met de metro naar de "Belgian Supporters Corner" te gaan (1st Avenue - 79th street) op ongeveer 28km in de marathon.

10u00 Aankomst aan en inkleding van onze supportershoek. Ook de hollanders hebben zich wat verder opgesteld.


De eerste rolstoel-atleten passeren al. Zij waren dat ook al eerder vertrokken.

10u10 Start van de marathon voor Geert.
De professionele dames en heren passeren de revue.

12u00 Heel veel volk (sommigen ludiek verkleed of met een boodschap) passeert op 1th Avenue, maar voorlopig nog geen nieuws van Geert.


Het wachten duurt lang en knaagt...

De spanning neemt toe in het Belgische kamp...

13u30 Geert passeert (veel te snel voor een foto ;-) maar hij heeft overal pijn. Hij zet toch door, al is zijn aankomst onzeker. Tijd voor ons om te voet naar de volgende halte te gaan: Central Park. Ongeveer op 4 km van het einde.

Maar ook hier weer... veel (ludiek) volk maar geen Geert. Heeft hij opgegeven? Hebben we hem gemist?

15u30 Eindelijk verlossend nieuws (via het automatisch Athlete Tracker-systeem en Stefaan): We hebben Geert gemist en hij zou al bijna aan de aankomst zijn. Snel naar de Family Reunion om hem op te wachten...

16u15 De meeste Belgische lopers zijn al toegekomen...


...maar (weer) laat Geert op zich wachten... Of... Is er iets gebeurd? Heeft hij de meet dan toch niet gehaald? Is hij verloren gelopen? De euforie verdwijnt stilaan in wanhoop...

17u00 Het lange wachten wordt beloond. Geert is er! En hij heeft de NYC Marathon 2006 uitgelopen. Proficiat!

Hij heeft overal pijn en ziet er moe uit, maar gelukkig. Ook Nadia.
Het Canvas-Marathon-team mag fier zijn! Iedereen (4 op 6) haalden de finish! Dat belooft weer spannende televisie (in België).


20u00 Afspraak in het Belgische café-restaurant De Markt (hoek 14th Street & 9th Avenue) voor een gezellig samenzijn en lekker eten (met dank aan de VISA-kaart van Cernum ;-).
De vermoeidheid begint echter zwaar door te wegen en iedereen gaat een zalige nacht tegoemoet.

Tot slot nog een overzicht van de tijden van enkele Belgen (met hun blog voor meer details en foto's):
- Geert Vanvaerenbergh: 5:26:39
- Frank Van de Wyer: 4:38:16
- Sylvie D'Hoore: 4:58:33
- Joke Vandewalle: 6:06:52
- Jan Oeyen 3:07:30
- Jeroen Roosen 4:24:11
- Stefaan Kindekens: 5:47:14
- David Lettani: 3:45:03
- Karl Symons: 5:33:03

Coach Paul Van Den Bosch liep zelf niet mee. Kristine Poplemon en Koen Fillet waren helaas gekwest en hebben in extremis moeten afzeggen.

Marathon: opwarming

Vandaag was het de laatste rustdag voor de atleten. Op het programma van Geert stond een kleine opwarming, verkenning van de aankomst in Central Park en een boottocht op de Hudson en East River. Warme kleding was nodig want in New York is het amper 3 à 9°C.

De eerste NYC Marathon werd in 1970 georganiseerd met amper 127 atleten waarvan er 55 de eindmeet bereikten. (Historiek 1, 2, 3)
Dit jaar zijn er (uitzonderlijk) 37.000 inschrijvingen en 12.000 medewerkers om dit evenement in goede banen te leiden! Grote delen van de stad en enkele bruggen zullen morgen volledig worden afgesloten voor alle verkeer, en enkel toegankelijk zijn voor de lopers.

Volgens de Entrant Database zijn er 215 Belgen ingeschreven (waaronder Geert dus met rugnummer 42673) en zelfs 4 Tahitianen!
Ook Lance Armstrong, zevenvoudig Tour-winnaar, is enkele maanden geleden gestart met trainen en zal ook deze marathon (uit)lopen (Bron: CBS). En natuurlijk ook de Keniaan Paul Tergat (met rugnummer 1), de winnaar van de vorige editie en huidig recordhouder (2:04:55), zal aan de start staan.
Een overzicht van de belangrijkste kandiaat winnaars.

De marathon wordt gemeten met behulp van het (Nederlandse) ChampionChip systeem en werkt op basis van Radio Frequency Identification System (RFID).
Elke atleet heeft een zijn/haar (unieke) chip en passeert hiermee langs bepaalde punten (matten) ter controle. Chip-matten liggen bij de start, op elk 5 km punt, het halve marathon punt en de finish.
Het niet passeren van alle matten kan leiden tot onjuiste scores en dus diskwalificatie.

De oorsprong van de marathon ligt in het jaar 490 v. Chr., toen de Griekse soldaat Pheidippides van Marathon naar Athene snelde om het nieuws van de overwinning van de Atheners op de numeriek veel sterkere Perzen te melden. De afstand die Pheidippides tussen Marathon en Athene liep kan niet precies worden vastgesteld; de rechte lijn over heuvels en vlakte is minder dan 40 km, maar hoe heeft de soldaat gelopen?
De officiële afstand van de marathon zoals die tot heden geldt, werd pas vastgesteld bij de derde Olympische Spelen, die van 1908 in Londen. De afstand kwam enigszins overeen met die van de eerste Griekse marathon: 42 km en 195 meter, nl. de afstand tussen de meet (op het terrein voor Windsor Castle) tot de finishlijn, die precies voor de koninklijke tribune in het White City Stadion in West-Londen was uitgezet. (bron: Wikipedia)

Marathon: intro

Elf uur twintig minuten duurde de vlucht van Papeete (NTAA) naar New York (KJFK) (zie FlightTracker) met een visual approach op landingsbaan 31R.

Bij aankomst aan de gate stond onze Belgische mechanicien ons op te wachten. Henri (foto) is jaar en dag (hoofd)mechanicien geweest voor Sabena in New York, trouwde met een Amerikaanse, installeerde zich in de Big Apple en zijn (klein)kinderen zijn intussen in de Verenigde Staten geboren en getogen. Sinds enkele jaren is Henri met pensioen, maar werkt toch nog wat freelance voor o.a. Air Tahiti Nui.
Een aangenaam weerzien en best wel grappig om wat Vlaams te kunnen "klappen".

Geert Gitaar, onze marathon-loper (zie NYC Marathon), was gisteren al aangekomen in NY met Nadia. 's Avonds stond er dus een etentje geprogrammeerd in het gezellige Belgische restaurant La Petite Abeille. Kwestie van kracht op te doen, hè Geert.


Veel geluk zondag!
Wij staan aan de zijlijn... te supporteren!