April 2006

Moeke en Vake in Tahiti

Na een lange (ongeveer 30u vanuit Tienen) en vermoeiende (alhoewel, in Business-class) reis zijn Magda en Jacques (Moeke en Vake voor de kinderen) deze avond eindelijk aangekomen in Tahiti.

Op het programma staan o.a. Bora Bora, Moorea en babysitten op de kinderen!
Later meer hierover en foto's...

La Kermesse

Elk jaar opnieuw organiseert de school van Sara een 'show'-voormiddag "La Kermesse" (de kermis). Elke klas (van kleuterklas t.e.m. lagere school) geeft een dans(je) ten beste voor ouders en andere symphatisanten, waarna er gelegenheid is tot hapje-en-drankje, kermis-attracties, etc. Ook de "werkjes" (tekeningen, schilderwerkjes, etc.) van alle kinderen worden per klas tentoongesteld.

Het thema voor de dans was dit jaar "Tahiti et ses archipels". SG/A (Section des Grandes A), de klas van Sara, had een dansje van de Markiezen voorbereid.

De voorbereidingen in de klas (met juf en andere kinderen):

Wachten tot ze op het podium mogen:

Uit "volle borst":

De aktiviteiten nadien:

Op de foto met haar juf (maitresse Miranda):

Moorea

Moorea, het kleine zuster-eiland van Tahiti bij zonsondergang en zonsopgang (met dubbele regenboog!), gefotografeerd vanuit ons appartement.

ottenbourg.eu

Sinds de invoering van de Europese domeinnamen (7 april) werden al meer dan 1,5 miljoen .eu-domeinnamen geregistreerd (http://status.eurid.eu)!

Natuurlijk heb ik ineens ook ottenbourg.eu vastgelegd, waardoor wij nu perfect bereikbaar zijn via 3 verschillende domeinnamen:
- ottenbourg.com -> www.ottenbourg.com en bv. jan@ottenbourg.com
- ottenbourg.be -> www.ottenbourg.be en bv. kristel@ottenbourg.be
- ottenbourg.eu -> www.ottenbourg.eu en bv. sara@ottenbourg.eu

Zo ook deze blog: www.ottenbourg.com/blog/ is identiek aan www.ottenbourg.be/blog/ en aan www.ottenbourg.eu/blog/

Waarom een eigen domeinnaam reserveren?
1. Persoonlijker: bv. voornaam@achternaam.com
2. Professioneler: bv. voornaam.achternaam@naam_bedrijf.be
3. Niet meer gebonden aan andere namen (skynet.be, hotmail.com, yahoo.com), die misschien ooit veranderen (ping.be, eunet.be,...) of verdwijnen (tiscali.be,...), waardoor je je ganse vriendenkring een mailtje mag sturen om te zeggen dat je email-adres veranderd is.
4. Ev. koppeling aan een eigen web-ruimte, blog, website... www.mijn_domeinnaam.eu i.p.v. www.skynet.be/users/mijn_pagina/
5. Email-adressen en websites met een eigen, persoonlijke domeinnaam zijn gemakkelijker te onthouden
6. Niet duur: Domeinnamen kosten via Prosite amper 35,00EUR+BTW per jaar.

Frans-Polynesisch rijbewijs

Net zoals Ann uit Los Angeles, hebben ook wij, als 'immigranten' hier, ons Belgisch rijbewijs 'omgeruild' voor een lokaal Frans-Polynesisch rijbewijs (http://www.transports-terrestres.pf/us_pmc.asp).

Gelukkige hebben wij geen examens opnieuw moeten doen, maar het nodige vertaalwerk en de fiscale zegels maakten het anders wel prijzig (7500XPF of ongeveer 62,00EUR/rijbewijs).

Enfin, nu zijn we ten minste in orde als de politie ons nog eens tegenhoudt.

Pasen in België

Nog snele even Paasdag met de familie meegepikt...

Eten (20-101) bij China's Captial in Leuven.

Vandaar de Paasklokken gevolgd richting Bekkevoort...

... en daarna in Vissenaken.

Lanzarote

Elk jaar bij Pasen trekken we er samen met de familie Kestens op uit naar een warme(re) streek, speciaal voor de kinderen.
Dit jaar was het de beurt aan Lanzarote, het meest noordelijke van de Canarische eilanden.

Met een dagje vertraging en een enorme omweg, ben ook ik uiteindelijk zondag aangekomen in ons 5 sterrenhotel Princesa Yaiza in Playa Blanca.
De eerste dagen was het genieten en luieren...

Dinsdag hebben we dan een rondrit gedaan met een Nederlandse gids.
Op het programma...

Wandelen met/op de dromedarissen:

Bezoek aan het vulkanische binnenland en de Vuurbergen (Montanas del Fuego), het bewijs dat de vulkaan nog niet dood is.

Omdat de bodem van Lanzarote niet in staat is water vast te houden is landbouw op het eiland erg lastig. De bewoners van Lanzarote bouwen daarom muurtjes om de gewassen heen. Muurtjes, die aan de ene kant de wind tegenhouden en anderzijds het vocht opvangen.

Het nationale park Timanfaya bestaande uit rotskraters, lavavelden, etc.

Toeristen worden op verschillende manieren getoond hoe warm het slechts een meter onder de grond is. Grind op slechts 10 centimer diepte kan niet in de hand worden gehouden omdat het te heet is. Op één meter diepte wordt een stuk stro tegen het steen gehouden dat spontaan ontbrandt. Wanneer een emmer water in een gat in de grond wordt gegoten spuit dat met een geweldige kracht omhoog.

Vervolgens was het de beurt aan één of andere invloedrijke, lokale kunstenaar (César Manrique) die steeds geijverd heeft voor een harmonische architectuur op het eiland.
Hieronder, Jameos del Agua, lavagrotten omgebouwd tot een toeristisch complex door de kunstenaar en het standbeeld van de boer.

Op het einde van de dag was er nog een bezoekje aan een lokale wijnboer.
De dag erna huurden we een auto (Volvo S40) om zelf nog wat rond te trekken (o.a. naar de hoofdstad Arrecife) en te shoppen.

De rest van de vakantie was genieten: zwembad, Kikoland, wandelen, shoppen, tête-à-tête bij de Japanner,...

Enkele foto's nog:




Sydney-Lanzarote

Het was vermoeiend.... maar ik ben er uiteindelijk geraakt. Van Sydney (Australia) tot in Lanzarote (Spanje) in 48u. Een dikke 24000km in totaal!

De laatste nacht in Sydney niet al te veel geslapen (veel werk voor Prosite).
Daarna met een dagvlucht (in functie) naar Tahiti.

Daar aangekomen had ik 2 uurtjes om een vlucht richting Los Angeles te nemen. Snel naar huis, valies uitladen, douchen en terug valies inladen.
Tijdens de vlucht heb ik dan gelukkig wat kunnen slapen in de 'rustruimte' van de bemanning.

Aangekomen in L.A. heb ik een douche kunnen nemen in de kamer van een collega in Radisson Airpoirt Hotel. Daarna terug naar de luchthaven, in de hoop om met een 'standy'-ticket met Air France tot in Parijs te geraken.
De eerste vlucht was helaas al een complete mislukking. De vlucht was overbooked met 30 plaatsen. En voor de 2de en laatste vlucht die dag, zag het er al niet veel beter uit. Gelukkig heb ik, dankzij de collega piloten, een plaatsje gekregen in de cockpit. Het allerlaatste plaatsje op de mooie Boeing B777. ;-)

Na een vermoeiende reis van 11u, uiteindelijk om 15u aangekomen in Parijs. Snel een Thalys kunnen nemen richting Brussel, een (kort) nachtje in Kumtich en dan via Luik met een charter richting Canarische eilanden. Futura voerde deze vlucht uit met een Boeing B737 voor rekening van Jetair. Na een tussenlanding in Sevilla (voor brandstof) aangekomen in Tenerife (u o.a. wel bekend voor het allerzwaartste vliegtuigongeluk allertijden, 583 doden).

Vandaar via een taxi naar de andere luchthaven (Tenerife Norte) en dan met een interne vlucht (Binter), ook in "standby", naar Lanzarote. Ik kan u verzekeren dat ik blij was om de familie te zien....

Eindelijk wat 'vakantie'!!

Nikon D70s

We hebben wat getwijfeld en gezocht, maar uiteindelijk hebben we het dan toch gedaan...

Dankzij de digitale reflexcamera NIKON D70s gaan we ons terug wat meer in de 'echte' fotografie gaan verdiepen.

Vermits we bij NIKON gebleven zijn, kunnen we ook de lenzen (o.a. een 80-200mm) van onze oude, analoge reflexcamera F50 hergebruiken op dit toestel.

Technisch:
- CCD-beeldsensor met 6,1 megapixels
- groot 2,0-inch LCD-monitor
- sluitertijden tot 1/8000 seconde
- Gevoeligheid ISO equivalent: 200-1600
- 3 beelden per seconde in een continue stroom van 144 foto's

Ik zal mijn Flickr-account terug eens moeten opstarten maar onze foto's online te archiveren.

Sydney-Lanzarote

Het wordt weer druk de komende dagen en weken.

Eerst via Los Angeles de familie naar België brengen, dan rap naar Tahiti om nog een vlucht uit te voeren naar Sydney.
Bij aankomst in Tahiti (donderdagavond) vertrek ik onmiddellijk verder (als passagier) via L.A. naar Parijs en vervolgens via Barcelona (Air France) en Air Europa of Spanair naar Tenerife of Lanzarote. Ik zal zo ongeveer 30u in een vliegtuig zitten, en alle overstappen meegerekend, zo'n 40u onderweg zijn (tussen Sydney en Lanzarote).
Laat ons hopen dat het hotel (Princesa Yaiza) de moeite waard is om eens uit te rusten erna...

Net aangekomen en Roos heeft haar 'park' van Kumtich al volledig ingepalmd. Wie heeft er hier last van jetlag?? ;-)