The Ottenbourg Family @ Tahiti

Traditiegetrouw vieren wij oudejaar samen met de 3 andere "musketiers" (nl. fam. Baeken, Hermans en Koekelkoren). Elk koppel zorgt voor een deel van de maaltijd (aperitief, voorgerecht, hoofdschotel en dessert) en wie-een-cadeautje-koopt-voor-wie wordt op voorhand geloot.
Dit jaar was het te doen bij Bart en Karen, in pyjama en gewapend met elk 15 kwis-vragen...

Na wat afstelwerk, heb ik de uConnect (zie Gadget: Skype via gewoon telefoontoestel) aan de praat gekregen! En het werkt!

Ons klassiek telefoontoestel is nu aangesloten op de analoge telefoonlijn, én via dit USB-wonder, ook op Skype. Via de sneltoetsen van Skype, kies ik via het telefoontoestel bv. 3# en onmiddellijk wordt er via Skype verbinding gemaakt met mijn contactpersoon. Ook bellen d.m.v. SkypeOut kan perfect.

Geen extra speciale Skype-telefoon meer nodig dus! Ook de kwaliteit van gesprek was perfect, zelfs via onze internet WiFi-aansluiting met de buren!

Nog enkele foto's die mij (nu pas) werden doorgemaild vanuit Tokyo n.a.v. het feestje "één jaar Jet Lag Club" (= de bar van ex-Sabena steward Vincent Timmermans) op 29/10/2005.





En maar Hoegaarden drinken...

Ik kon het niet laten na mijn post van 9/12 (technologische nieuwtjes), en heb me dan ook onmiddellijk een Linksys Wireless-G Travel Router besteld via Amazon.

Waaaw... juist wat ik nodig had... een zeer compacte wireless-G mini-router! Ideaal voor op hotel.

Tot op heden was ik verplicht steeds te werken aan de bureau, kort bij de ethernet-aansluiting. Dat behoort sinds vandaag tot het verleden.
De installatie van dit wonder verliep zeer vlot en na amper 3 minuten was ik draadloos online (na een MAC Address Clone van mijn PC).

Om het mij gemakkelijk te maken, heb ik, net zoals de WiFi-routers in Kumtich en Tahiti, dezelfde (niet gebroadcaste) SSID (netwerk-naam) en WEP-encryptie instellingen gebruikt.

Omdat wij onmogelijk iedereen (individueelà kunnen laten langskomen in Kumtich (of in Tahiti), hebben we dan maar een babyborrel georganiseerd voor een 80-tal personen.

Het was dan ok een hele aangename avond (helaas veel te kort), en natuurlijk perfect georganiseerd (dankzij Kristel en de (schoonouders))!







Nogmaals bedankt allemaal voor de cadeau's, gelukwensen, kaartjes, etc.

Nadat eerder Pater Damiaan werd verkozen tot "Grootste Belg" in Vlaanderen, was het vandaag de beurt aan zanger Jacques Brel in het Franstalige landsgedeelte ("le plus grand Belge").

Jacques Romain Georges Brel (Schaarbeek (Brussel), 8 april 1929 - Bobigny (Parijs), 9 oktober 1978) was een Belgische zanger, componist en tekstschrijver die in de vroege jaren zestig uitgroeide tot een internationale vedette. Na zijn afscheid van het podium in 1967 was hij enige tijd actief als filmacteur en -regisseur.

De Brusselaar Brel beschouwde zichzelf als Franstalige Vlaming. Hij zong voornamelijk in het Frans maar nam ook enkele Nederlandse versies van zijn chansons op, meestal door Ernst van Altena vertaald.

Bekende liedjes van Brel zijn onder andere:
- Ne me quitte pas (Laat me niet alleen / If you go away) (1959)
- Les Flamandes (1959)
- Marieke (1961)
- Le Moribond (Seasons in the sun) (1961)
- Le Plat Pays (Mijn vlakke land) (1962)
- Amsterdam (1964)
- La chanson des vieux amants (Liefde van later) (1967)
- Voir un ami pleurer (Een vriend zien huilen) (1977)
Zijn ganse discografie kan je terugvinden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Discografie_van_Jacques_Brel

In 1973 had hij ook van de cinema genoeg. Hij trok zich terug op de Markiezeneilanden, waar zelf hij o.a. rondvloog met een Beach Bonanza-vliegtuig ("Jojo"). Na vier jaar in dat eenzaam paradijs (de eilanden waar Gauguin schilderde), kwam hij terug naar Parijs om een nieuwe plaat op te nemen.

Zowel de Franse schilder Paul Gauguin als de Belgische zanger Jacques Brel brachten het laatste deel van hun leven op het eiland Hiva Oa (op de Markieseilanden, horende bij Frans Polynesië!) door. Beiden liggen er, enkele voetstappen van elkaar verwijderd, begraven.

Andere bezienswaardigheden die aan het verblijf van het tweetal herinneren zijn een museum gewijd aan Gauguin en het bewaard gebleven vliegtuigje van Jacques Brel.

De nalatenschap van Brel : een paar 100 songs, zijn verschijningen op het witte doek, de Internationale Brel-stichting, enkele opnames van zijn optredens in de Olympia in Parijs of de Ancienne Belgique in Brussel die de rillingen langs je ruggegraat sturen.

Brel werd inmiddels ook ontelbare malen gecoverd door andere artiesten: daaronder veel schoon volk, zoals Scott Walker, Alex Harvey, Neil Diamond, Ray Charles, Frank Sinatra, Petula Clark, Shirley Bassey, David Bowie, Nina Simone, Mark Almond, Arno, Leonard Cohen ...

De (Franse) vriendin van een Belgische collega is aan 't leren vliegen. Hieronder enkele foto's van een ochtend-vlucht met touch-and-go's (landen-en-opstijgen) op de luchthaven van Faa'a.



(met dank aan Didier, die als 3de mee was op dit vluchtje, voor de mooie foto's)

Onverwachtte sneeuwval de dag dat ik terug vertrok naar Tahiti (als passagier).
Sara heeft er blijkbaar van genoten...

Afgelopen woensdag overleed Leopold Vermeiren (1914-2005), jeugdauteur en geestelijke vader van de Rode Ridder, in Mortsel. Het nieuws raakte pas vandaag bekend.
Zoals ik al eerder vermelde was Leopold Vermeiren een goede jeugdvriend van opa.

Moedig, edel, rechtvaardig, stelend van de rijken, gevend aan de armen en met de lijfspreuk "Steun voor de armen, hulp in nood". Zo leerden duizenden lezertjes De Rode Ridder en zijn trouwe schildknaap Koenraad kennen in het gelijknamige eerste boek uit 1953. Leopold Vermeiren, die gek was op "Jan Zonder Vrees", creëerde met zijn held een voorbeeld voor de jeugd.
Eind jaren vijftig bracht de toenmalige illustrator Karel Verschueren Vermeiren in contact met Willy Vandersteen, die een stripreeks wou maken rond de ridder. Zo ontstond in 1959 één van zijn meest populaire reeksen die hij in 1967 door Karel Biddeloo liet overnemen.
Hoewel Vermeiren geen probleem maakte van de stripreeks, bemoeide zich niet met de strip.
De boeken zelf groeiden uit tot een enorm succes. In totaal zou Vermeiren 64 verhalen schrijven, waarvan samen meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht werden.

Dit voorjaar werd Vermeiren 91 jaar, lees hier het interview.
Leopold Vermeiren wordt komende woensdag 21/12 begraven in Brasschaat.

Vandaag werd er ter gelegenheid van Jacques zijn zestigste verjaardag gefeest in De Waterhoek (Geetbets).
Normaal gezien zat ik (vast) in Tahiti, maar als verrassing ben ik snel even afgekomen om te kunnen meevieren. Hieronder enkele sfeerfoto's...

Om u een idee te geven over hoe "enorm" de nieuwe Airbus A380 wel is...



Foto van A380-prototype in de kleuren van Emirates verstopt achter een Boeing B737 van Air Berlin in Dubai.
73m lengte t.o.v. 40m, 24m hoog (staart) t.o.v. 12m, 555 stoelen t.o.v. 190!

Er bestaan zelfs al afstandbediende, vliegende miniatuur-versies van de A380!
Zie http://www.funmansion.com/html/Airbus-Remote-Control-Plane.html voor foto's en video!


Van luchtvaart-freaks gesproken! ;-)

Wegens een kortzichtige organisatie, één zwangere co-pilote, 2 zieke collega's en één piloot in opleiding die uiteindelijk niet voldeed en werd afgedankt, zitten ze bij Air Tahiti Nui nu met een serieus tekort aan co-piloten (Officiers Pilotes de Lignes (OPL)).

Hieronder de advertentie die deze week verscheen in enkele lokale kranten:


De "missie" is wat belachelijk eenvoudig (co-piloten mogen blijkbaar niet vliegen, en enkel assisteren ;-), maar enfin... al wie zich geroepen voelt...

De (nabije) toekomst heeft weer allerlei interessants in petto op IT-vlak...

- Skype: versie 2 met o.a. video/webcam-ondersteuning (eindelijk!) is voorlopig nog in beta-versie, maak kan je al wel downloaden.
- Een combinatie van email met RSS (voorbeeld van RSS-mogelijkheden op website Stad Tienen) zou wel eens dé oplossing kunnen zijn tegen spam. De huidige vorm van email is een "store-and-forward protocol", terwijl RSS een "store-and-get-retrieved protocol" is. M.a.w. uw (spam)-emails komen niet meer terecht op de mail-server van de geadresseerde, maar staan te wachten op de mail-server van de verzender om gedownload te worden.
RSS is 100% opt-in dus je zou in deze opstelling zelf kunnen kiezen van welke kanalen/personen je mails wenst te ontvangen!
Zie: Why Yahoo's marriage of RSS and e-mail could be an antispam breakthrough
- Bloggen wordt "mainstream". Via Telenet kan je nu (gratis) je eigen eigen blog starten.
- Microsoft stelt met Live haar nieuwste concept voor... (live) web-services.
- Er wordt alsmaar meer gepraat over het zogenaamde "web 2.0", totaal platform met interactieve webtoepassingen met consumenten in de hoofdrol. Via o.a. de zogenaamde AJAX-technologie krijgen bezoekers 'vlottere' websites te zien.
- De Europese .eu-domeinnamen zijn van start gegaan. Natuurlijk heeft ook Prosite zijn registratie ingediend.
- Hardware gadgets overal.... Wat denk je bv. van deze kuisende Scooba iRobot, of deze Linksys mini-WiFi-router speciaal voor reizigers zoals ik? Of wat te denken van deze SlingBox (waarmee je je TV-programma's van thuis via internet elders kan laten afspelen)?

De eerste nacht sliep iedereen redelijk goed, maar om 5u waren we al wakker.

Bedoeling was dat Sara de eerste dag in België mee naar de winkel zou gaan om wat winterkledij te kopen, maar de directrice van haar ex-school in Kumtich (Vrije Basisschool Vroenhof), wou absoluut dat ze ook deze voormiddag al kwam want... Sinterklaas en Zwarte Piet kwamen langs!
Dik ingeduffeld (lange broek, botten, onderhemdje, t-shirt, pull en winterjas), wij zijn anders gewoon, kon ze dan eindelijk naar 'haar' kindjes van de klas. Ook zij waren natuurlijk super-verrast dat Sara 'terug' was!

Na school was Sinterklaas ook langsgeweest in Kumtich, Vissenaken en Bekkevoort... met allerlei cadeau's en snoepgoed.

We zijn er geraakt!

D.m.v. een voorlopig paspoort voor Roos (afgeleverd door de Belgische Consul) zijn we zaterdagavond vertrokken geraakt in Tahiti. Tijdens de vlucht hebben we gelukkig wat kunnen slapen, maar tijdens de transit in Los Angeles, begonnen de problemen natuurlijk.... De (tijdelijke) reispas van Roos was niet conform en dus moest ze een VISA hebben. Probleem natuurlijk. Na wat discussie (het gaat maar over een baby, volgende vlucht van ATN was pas binnen 3 dagen, etc.) hebben ze ons dan een half uur voor het vertrek laten gaan...

Tien uur was de vluchttijd naar Parijs, en Roos (en ook Sara) is eigenlijk heel braaf geweest. Voor ons was het natuurlijk vermoeiend, want 3 stoelen voor 4 personen is beetje krap gedurende 24u. ;-)

Om 7u15 's morgens zijn we dan maandag geland in Parijs, nog 3u wachten op de TGV en dan richting Kumtich.

Blauw-grijze ogen heeft ze, en intussen weegt ze al 5,1kg!
Hieronder nog enkele foto's voor de liefhebbers...